Nieuwsbrief voor overheden

In een uitspraak van 18 oktober 2018 gaat de Centrale Raad  van Beroep in op informele waarneming en de verplichting van het bevoegd gezag om daarvoor uit hoofde van goed werkgeverschap een vergoeding te verstrekken.

Een militaire ambtenaar bij het ministerie van defensie had met ingang van 1 augustus 2013 op verzoek tijdelijke werkzaamheden verricht voor een onderbezette afdeling. Uiteindelijk is hij tot aan zijn functioneel leeftijdsontslag bij die afdeling werkzaam gebleven, met uitzondering van een periode toen hij werkzaamheden op een ambassade heeft vervuld. De ambtenaar heeft verzocht om een financiële compensatie voor de door hem waargenomen werkzaamheden. Hij stelde dat die hoofdzakelijk behoren bij de functie van (plaatsvervangend) afdelingshoofd. In de discussie tussen betrokkene en zijn bevoegd gezag komt het onderscheid tussen formele en informele waarneming aan de orde. Bij formele waarneming gaat het om de waarneming die is geregeld in artikel 22 van het Algemeen Militair Ambtenarenreglement (‘AMAR’). In het waarnemingsbesluit wordt de ambtenaar dan ambtshalve een waarnemingstoelage toegekend. Dat is bij betrokkene niet gebeurd. Er is sprake van zgn. informele waarneming als een dergelijk besluit ontbreekt en de waarneming vaak ook geleidelijk tot stand komt. Er bestaat dan geen recht op een waarnemingstoelage, maar er kan niettemin op grond van goed werkgeverschap en artikel 115 van het AMAR een financiële compensatie voor de waarneming worden toegekend. Zo’n financiële compensatie wordt in het algemeen pas achteraf toegekend op verzoek van de ambtenaar. Dit is inherent aan de wijze waarop informele waarneming veelal ontstaat en verloopt en waarbij vaak pas achteraf de balans kan worden opgemaakt.

Partijen verschilden niet van mening over de vraag of hier sprake is van een vorm van informele waarneming. Wel waren zij het oneens over de vraag of deze informele waarneming in dit geval een verplichting voor het bevoegd gezag tot toekenning van een financiële compensatie teweeg heeft gebracht. Het bevoegd gezag heeft aangevoerd dat dan is vereist dat de waargenomen functie volledig dan wel nagenoeg volledig wordt uitgeoefend. Bij betrokkene was daarvan geen sprake. Hem is destijds verzocht de onderbezette afdeling draaiende te houden, waarbij de nadruk lag op autorisatiebeheer en het zorgdragen voor het tijdig beschikbaar hebben van de juiste middelen. Met de uitvoering van die werkzaamheden heeft betrokkene een deel van de functie van plaatsvervangend afdelingshoofd uitgeoefend. De taken van die functie die meer strategisch van aard zijn, heeft betrokkene echter slechts in zeer beperkte mate vervuld, en dit werd ook niet van hem verwacht. De Centrale Raad is dat met het bevoegd gezag eens. De norm van goed werkgeverschap reikt niet zo ver, dat de staatssecretaris, buiten de wettelijke regeling van artikel 22 van het AMAR om, gehouden is om ook in een geval van gedeeltelijke waarneming een financiële compensatie toe te kennen. Dat de regeling voor burgerambtenaren wel voorziet in een financiële compensatie bij gedeeltelijke waarneming, maakt dat niet anders, nu een dergelijke wettelijke voorziening voor militairen ontbreekt.

CRvB 18 oktober 2018, www.rechtspraak.nl: ECLI:NL:CRVB:2018:3274

Door Bas de Moor

"

Actualiteiten overzicht